BADANIA BIOCHEMICZNE

Dlaczego włos prawdę mówi
Analiza włosa - prawda i mity
Dieta metaboliczna na podstawie porównawczej analizy pierwiastkowej włosów – diagnostyki stanu odżywienia

Dlaczego włos prawdę mówi

Badanie jest różniące się od wielu innych badań powszechnie spotykanych przede wszystkim dlatego że pochodzi z kryminalistyki i dlatego dzięki temu badaniu bada się również stany emocjonalne i ich przyczyny. Np. postępowanie jakiegoś człowieka może być niezrozumiałe dla innego, podłoże jego emocji jest często bardzo zmienne, dorzucając obraz tej osoby można zauważyć że często pije alkohol. Potocznie mówi się że alkohol powoduje taki stan i pierwsze co się robi – odstaw alkohol to przestanie odbijać. Ale po zbadaniu może okazać się bardzo ciekawa spawa. Alkohol to konsekwencja zdarzeń które spowodowało posunięcie się w stronę alkoholu. Dla nas normalnych ludzi którzy funkcjonują na co dzień alkohol jest normalnością więc taki obraz tamtego człowieka jest normalny. Ale może się okazać że po analizie włosa może mieć problemy w domu z rodzicami (wciąż konflikt niewyjaśniony), że w otoczeniu tej osoby są ludzie którzy go zdominowali gdzie często brak jego asertywności spowodował nieumiejętność radzenia sobie ze sobą – słaby psychicznie na którego można z łatwością wpłynąć, może być również tak że nawarstwiły się problemy z brakiem pieniędzy lub dóbr materialnych, może być tak że ma problemy konfliktowe w społeczeństwie i czuje się odrzucony pomimo wcześniejszych dobrych relacji. Takie i inne stany psycho-emocjonalne mają wpływ i determinują sposób jedzenia i funkcjonowania. Tutaj mamy również ciekawą sytuację zwrotną. Bo to co zjemy ma również wpływ jak postrzegamy świat zewnętrzny zarówno wewnętrzny – swój własny i determinuje nas do odmiennego obrazu w społeczeństwie. Jak już wspomniałem każdy stan psycho-emocjonalny przy pomocy badania analizy bada się w sytuacjach najbardziej potrzebnych np. w policji jeśli ktoś nie wyraża zgody na urządzenie wykrywania kłamstw.

Najpierw badanie potem tabletki

Zanim zaczniemy przyjmować tabletki z witaminami i składnikami mineralnymi, najlepiej wykonać analizę włosów ale dlaczego właśnie analiza pokazuje na taki fakt. Dzięki temu dowiemy się, jakich składników nam brakuje, a jakie mamy w namiarze. Zachwianie odpowiednich proporcji między nimi może bowiem powodować dolegliwości. Specjalistyczna analiza pierwiastkowa włosów wyraża konkretne dawki i proporcje przyjmowania różnych suplementów. Badanie można wykonać również z badaniem pierwiastków w moczu dobowym które pozwala bardzo precyzyjnie określić wszelkie niedobory mineralne. Badanie włosów nie tylko umożliwia stwierdzenie zbyt małej ilości danego pierwiastka, ale również określenie, jaki to ma wpływ na proporcje innych biopierwiastków i jakie są konsekwencje tych zaburzeń. Dzięki niemu można określić, kiedy, ile, jak długo i w jakiej formie podawać określony składnik mineralny.

Nadmiar lub niedobór

Między składem podstawowych biopierwiastków we włosach a ich zawartością w organizmie istnieją stałe zależności zarówno w przypadku równowagi fizjologicznej, jak i zaburzeń. W organizmie również występują ściśle proporcje między antagonistycznymi pierwiastkami a także tymi, które ze sobą współpracują. Stężenie pierwiastków we krwi, które bada się coraz częściej, nie odpowiada ich zawartości w całym organizmie. Nie jest więc w pełni miarodajne, gdyż skład osocza jest regulowany przez mechanizmy niwelujące nadmiary lub niedobory. Trzeba też pamiętać o tym, że nadmiar lub niedobór jednego biopierwiastka wypływa na zmianę zawartości innych składników mineralnych. Przemiana mineralna opiera się między innymi na stosunkach antagonistycznych i synergistycznych (współdziałania) między określonymi pierwiastkami. Zatrzymanie jednego minerału pociąga za sobą wydalanie lub zmniejszenie przyswajalności drugiego. Określenie proporcji i ich zmian będzie miernikiem aktywności procesów hormonalnych, które wzmagają lub hamują funkcjonowanie czynności komórkowych.

Co mówią proporcje
Stosunek wapnia do potasu (Ca/K) Na przemianę wapnia mają wpływ hormony tarczycy T3 i T4. Podnoszą one stężenie wapnia w surowicy a zmniejszają we włosach. Wzrost stężenia hormonów tarczycy powoduje zwiększenie wydzielania hormonu ACTH, co z kolei zwiększa się zasób wymiennego potasu. Wysoki stosunek wapnia do potasu (czyli więcej wapnia, mniej potasu) może wskazywać na obniżoną czynność tarczycy, a niski stosunek wskazuje na podwyższoną czynność.

Stosunek sodu do potasu (Na/K)
Odzwierciedla czynność nadnerczy. Wysoki stosunek sodu do potasu czyli więcej sodu, mniej potasu oznacza wzrost sodu. Takie stężenie w osoczu krwi przepływającej przez nadnercza jest czynnikiem regulującym wydzielanie hormonu nadnerczy – aldosteronu. Wysoki stosunek świadczy o wzroście jego wydzielania. Zatrzymywanie sodu i utrata potasu mogą być przyczyną nadciśnienia, osłabienia mięśniowego, wzmożonego pragnienia i wielomoczu. Wzmożoną aktywność kory nadnerczy powoduje długo utrzymujący się stres. Niski stosunek (mniej sodu, więcej potasu) wskazuje na zwiększony rozpad białek, hamuje odporność komórkową. Brak np. „łapania” masy mięśniowej.

Stosunek cynku do miedzi (Zn/Cu)
Biochemicznie pierwiastki te są związane z działaniem dwóch żeńskich hormonów: progesteronu i estrogenów. Nadmiar estrogenu oznacza zwiększenie zawartości miedzi. Przy nadmiarze progesteronu zwiększa się ilość cynku. Wysokie stężenie cynku w stosunku do miedzi sygnalizuje zbyt wysokie stężenie progesteronu w stosunku do estrogenów, niskie – zbyt wysokie stężenie estrogenów w stosunku do progesteronów. Stężenie tych pierwiastków może być istotną przesłanką ujawniającą dużo wcześniej, przed wynikami badań laboratoryjnych, nieprawidłowości działania tych hormonów mając wpływ na funkcjonowanie szczególnie u kobiet.

Stosunek sodu do magnezu (Na/Mg)
Jest ściśle związany z wartością ciśnienia krwi. Wysokie stężenie sodu w organizmie przy niskim stężeniu magnezu może świadczyć o zwiększonym wytwarzaniu hormonów nadnerczy – aldosteronu oraz adrenaliny. Jak już wspomniałem, duża ilość sodu może być przyczyną nadciśnienia? Wzmożona aktywność kory nadnerczy może być także spowodowania przez długo utrzymujący się stres. Niedobór magnezu towarzyszy nadmiar adrenaliny i noradrenaliny we krwi. Natomiast niskie stężenie sodu przy wysokim stężeniu magnezu świadczy o zmniejszonym wytwarzaniu hormonów rdzenia nadnerczy.

Trujące metale
Badając ilość metali toksycznych w stosunku do ochrony pierwiastków odżywczych, można określić, w jakim stopniu powodują one zakłócenia w procesach chemicznych zachodzących w naszym ustroju.

Wysoki stosunek ołowiu do wapnia może wskazać na zatrucie ołowiem (Pb/Ca)
Nadmiar ołowiu może być przyczyną powstawania alergii histamino zależnych przez zakłócenie przemiany wapnia – nawet wtedy, gdy stężenie wapnia jest w tzw. zakresie dopuszczalnym. Może to powodować inne zaburzenia takie jak: nadaktywność, kłopoty z pamięcią, schorzenia reumatyczne.

Wysoki stosunek kadmu do cynku może być sygnałem zatrucia kadmem (Cd/Zn)
Jeżeli taki stan utrzymuje się długo, może spowodować niedobór histaminy a w konsekwencji skłonności do alergii pokarmowych. Inne objawy zatruć kadmem to zaburzenia czynności nerek, rozedma, nadciśnienie tętnicze krwi, hipercholesterolemia.

Skutki niedoborów

niedobór magnezu w stosunku do wapnia może wskazywać na zwiększoną skłonność do miażdżycy
niedobór miedzi ,niski stosunek sodu do potasu mogą sygnalizować degradacje struktur białek tkankowych i tym samym w procesie długotrwałym – także zwiększoną skłonność do miażdżycy
wzrost poziomu wapnia w stosunku do magnezu przy jednoczesnym niskim poziomie chromu i manganu może wskazywać na skłonność do wystąpienia cukrzycy. Dzieje się tak, dlatego, gdyż wapń jest czynnikiem biorącym udział w wydzielaniu insuliny
niskie stężenie sodu i potasu mogą być związanie ze zmniejszonym wydzielaniem kwasu solnego. Stan taki może doprowadzać do zmniejszonego i niecałkowitego trawienia białek, co objawia się odbijaniem i wzdęciami po posiłkach
współistniejące małe ilości cynku, miedzi i manganu odzwierciedlają zaburzenia wchłaniania w przewodzie pokarmowym. Może to być związane z niewłaściwą dietą i częstymi stresami

Zaburzenia czynności żołądka – problemy fizjologiczne żołądka w proporcji
Na/ K (sody do potasu) < 1 w analizie
Małą wartość żelaza < 10 ppm
Duża wartość selenu > 0, 8 ppm
Wysoka wartość proporcji Ca/P > 3 (wapń do fosforu)
Wysoka wartość proporcji Ca/Fe (wapń do żelaza)

Taki stan Na (sodu)w proporcji Na/K wskazuje o gorszym trawieniu białek i niską wchłanialnością Fe (żelazo)nawet wypadanie włosów.
Ca/ Fe wskazuje na problemy z żołądkiem, objawami mogą być problemy z tarczycą, ogólne problemy ze stawami kolanowymi. Należy wtedy stymulować układ wegetatywny podając np. witaminę C po posiłku – zwiększa wchłanianie Fe (żelazo) i poprawia funkcję żołądka.

Zaburzenia Czynności trzustki
Niska wartości proporcji Ca/P < 2 w analizie
Wysoka wartość proporcji Ca/Mg > 20 w analizie
Mała wartość cynku (Zn) < 150 ppm
Mała wartość manganu(Mn) < 1, 5 ppm
Mała wartość Chromu (Cr) < 0, 5 ppm
Mała wartość magnezu (Mg) < 20 ppm

Powodem może być niewłaściwe jedzenie, pokarm bardzo słabo rzuty przez co trzustka wykonuje większą czynność pracy angażując soki trzustkowe.
Stany emocjonalne: martwienie się bez określonego zabarwienia ciągu wydarzeń, kumulowanie stresu w środku powodują złe trawienie białek, tłuszczy i węglowodanów.
Powstaje w jelitach antygen uszkadzający jelita co powoduje zespół uszkodzonych jelit, które kończy się alergią najczęściej , gośćcem lub łuszczycą.

Zaburzenia czynności wątroby
Niska wartość proporcji Ca/ Fe < 15 w analizie
Wysoka wartość proporcji Zn/Cu > 30 w analizie
Duża wartość żelaza (Fe) > 25 ppm
Duża wartość niklu (Ni) > 6 ppm

Powodem jest niespokojny sen, częste wybudzanie, wszelkie problemy z oczami, zaparcia, złość, nerwowość... O ile stan się pogłębia mogą wystąpić problemy z tarczycą, brak kondycji. W takich stanach należy podawać minerał przez kilka miesięcy chroniące wątrobę przede wszystkim – Selen (Se) i Cynk (Zn)!!!
Wapń (Ca) – można zastosować ale należy wiedzieć kiedy go zastosować!!!

Pozwólcie Państwo że te parę przykładów przybliżę teraz w takiej formie. Jest to pewna współpraca i praca nad sobą i metody odczytywania analizy. Jedno rzutuje na inne obrazy biochemiczne i jedno ma kontrolę nad drugi w naczyniach połączonych. Patrzenie na analizę odbywa się w sposób bardzo powiązany pomiędzy poszczególnymi proporcjami i zależnościami w pierwiastkach.

Patrzenie na to że komuś wypadają włosy dodatkowo ma zimne ręce i zatwardzenia bądź nieregularny stolec i ewidentnie wyjdzie że ma mało żelaza – niekoniecznie musi się wiązać z podaniem żelaza w ciągu dnia. Bo należy pamiętać że przy podwyższonym żelazie występuje wzrost wirusów i częste choroby. Dlatego analiza podaje nam synergie pomiędzy pierwiastkami i proporcjami – minerały i witaminy, minerały i minerały, ale także antagonizmy pomiędzy nimi, ale także pomiędzy pierwiastkami toksycznymi.
Taki kompleks współdziałania na układy nerwowy i hormonalny ma wówczas sens w pracy nad sobą z analizą.

wróć do góry

Badania biochemiczne

Mam nadzieję, że dla wszystkich zdrowie jest i będzie najważniejszym dobrem. Każdy z nas jest indywidualnością biochemiczną, która jest kształtowana przez kod genetyczny i środowisko życia. Dlatego należy szukać swojej własnej "drogi żywieniowej". W ciągu całego życia będzie ona ulegała zmianom, determinowanym przez wiek, choroby, stres i otoczenie. Pomocnym narzędziem diagnostycznym w ocenie stanu odżywienia jest analiza pierwiastkowa włosów. Diagnostyka, dzięki której Pacjent otrzymuje wskazówki żywieniowe i program chronoselektywnej suplementacji.

Wychodząc naprzeciw potencjalnym przeciwnikom i zwolennikom ze środowiska Optymalnych, przedstawiam teoretyczne podstawy, które umożliwią zrozumienie, o co w tej analizie naprawdę chodzi. Historia badania stężeń pierwiastków w materiale biologicznym, jakim są włosy, ma prawie trzydziestoletnią historię. W Polsce metoda ta jest znana od początku lat 80-tych. Do dziś powstało wiele prac naukowych, opublikowanych w liczących się pismach medycznych.

Powszechne zastosowanie tej metody diagnostycznej jest trudne, ponieważ wymaga kosztownego sprzętu (spektrometr emisji lub absorpcji atomowej, mineralizator), ale przede wszystkim dużej wiedzy i doświadczenia z zakresu analityki, biochemii, fizjologii i patofizjologii. Otrzymany wynik musi spełniać wszystkie wymogi stawiane w diagnostyce medycznej, a jego interpretacja wymaga interdyscyplinarnej wiedzy medycznej. Dlatego lekarze specjaliści niechętnie wykorzystują w swojej praktyce medycznej analizę pierwiastkową włosów. Głównie z powodu braku informacji na temat jej możliwości. Analiza pierwiastkowa włosów (APW) jest badaniem dodatkowym w medycynie i jak każde badanie dodatkowe, często musi być zinterpretowane przez specjalistę w danej dziedzinie. Dlatego nasi Pacjenci otrzymują wynik analizy z opisem wykonanym przez lekarzy specjalistów z Laboratorium Biomol-Med. Każda metoda diagnostyczna ma swoje ograniczenia; APW również. Lekarz posługujący się APW powinien widzieć, jak może wykorzystać wynik APW w leczeniu i diagnostyce. Powinien traktować APW nie tylko jako diagnostyczne narzędzie, ale jako bardzo czułą metodę określającą szeroko rozumiane zaburzenia homeostazy.

Pierwsze pytanie, jakie nasuwa się każdemu: dlaczego nie analizujemy składu mineralnego krwi. Określenie zawartości pierwiastków w surowicy w danym momencie nie oddaje aktualnej ilości tych pierwiastków w całym organizmie. Działają we krwi mechanizmy homeostatyczne, które wyrównują ilość pierwiastków we krwi kosztem rezerw w tkankach. Mimo pozornie prawidłowego stężenia w surowicy zawartość pierwiastków w organizmie może być niedostateczna. Spowodowane jest to tym, iż skład osocza zależy od mechanizmów homeostatycznych i końcowe stężenie jest rezultatem wyrównywania stężeń przez poszczególne mechanizmy homeostatyczne.

Na podstawie badań humoralnych trudno wykazać, że istnieje niedobór lub nadmiar biopierwiastków w ustroju. Może on być spowodowany wieloma czynnikami, m.in. nieprawidłowym żywieniem, czynnikami środowiskowymi lub chorobami.

Ilość biopierwiastków we włosach jest znacznie wyższa niż w surowicy, np. zawartość wapnia we włosach jest około dwieście razy większa, magnezu około trzydzieści razy, cynku około sto razy, miedzi kilkanaście razy. Dzięki temu we włosach można oznaczać stężenia biopierwiastków, których ilość w organizmie jest bardzo mała.

Wiązanie biopierwiastków przez aminokwasy tworzące białko włosa jest uzależnione od ilości i jakości pożywienia, witamin, składników mineralnych i wody. Efektywność odżywiania jest uzależniona od przyswajalności w układzie pokarmowym składników odżywczych oraz od sprawności mechanizmów dystrybucji.

Włosy stanowią integralną biologicznie i homogenną chemicznie strukturę tkankową. Keratynowa zewnętrzna otoczka włosa w pełni zapobiega zarówno utracie składników wewnętrznych, jak i przedostawaniu się do środka zanieczyszczeń zewnętrznych. Zapewnia to stałość składu chemicznego. Biopierwiastki są wbudowywane stale w strukturę włosów w trakcie ich wzrostu. Tym samym stężenie metali we włosach dostarcza informacji o ich zawartości w organizmie w dłuższym czasie, tj. 1 – 2 miesięcy. Wynik analizy pierwiastkowej włosów nie jest obciążony wpływem krótkoterminowych zmian stężeń kationów metali, np. w przebiegu cyklu dobowego.

Szczególnie cenna jest analiza pierwiastków toksycznych we włosach. Nie można określić, czy ilość toksycznych pierwiastków o organizmie przekroczyła wartość dopuszczalną, aby stwierdzić, że osoba badana jest zatruta (wg norm przyjętych w toksykologii). Można uzyskać coś bardziej cennego, czyli określić niekorzystny wpływ metali ciężkich na homeostazę oraz na metabolizm innych pierwiastków odżywczych. Wykazano, że u zwierząt niskie dawki metali ciężkich podawane w długim okresie czasu są bardziej niebezpieczne jako promotory białaczki, niż jednorazowe dawki wysokie. Bodźce o silnym działaniu całkowicie niszczą komórki, tym samym nie powodują ich transformacji. Długotrwałe bodźce o niewielkiej intensywności wykazują natomiast działanie onkogenne.

Dlatego analizą pierwiastkową włosów nie określa się zatrucia pierwiastkami toksycznymi. Do tego służą inne metody diagnostyczne.

Analiza ilości pierwiastków we włosach jest dziś najlepszą metodą oceny stanu przemiany mineralnej organizmu i przewlekłego oddziaływania metali toksycznych.

Wiele ośrodków naukowych na świecie prowadzi prace nad korelacjami pomiędzy ilością biopierwiastków we włosach i poszczególnych narządach wewnętrznych ludzkiego organizmu. Badania takie prowadzone są na pacjentach w stanie równowagi fizjologicznej i podczas zaburzeń typu patologicznego.

Analiza pierwiastkowa włosów jest coraz bardziej docenianym narzędziem diagnostycznym, służącym do oceny stanu odżywienia organizmu. Dzięki właściwej interpretacji poszczególnych proporcji pomiędzy pierwiastkami APW pomaga określić tendencje do powstawania zaburzeń fizjologicznych, które mogą prowadzić do patologii.

Indywidualność biochemiczna

Dzięki nowoczesnym metodom analitycznym weryfikowana jest hipoteza, że wszystkie pierwiastki występujące we wszechświecie są obecne w organizmie ludzkim. Ustalono, że olbrzymia większość, bo aż 81, znajduje się w tkankach i płynach fizjologicznych. Pozwala to widzieć człowieka jako integralną część przyrody. Spośród 104 znanych pierwiastków występujących w przyrodzie cztery z nich (węgiel, wodór, azot i tlen) stanowią aż 96% masy naszego ciała.

Fizjologiczne procesy życiowe zależą nie tylko od składu i stężenia poszczególnych pierwiastków, lecz również od ich proporcji w ustroju. Niektóre współpracują ze sobą, inne są wobec siebie konkurencyjne. Nadmiar czy niedobór jednego pierwiastka wpływa na zmianę zawartości innych.

Wzajemne oddziaływanie występuje między poszczególnymi biopierwiastkami, a także metalami toksycznymi. Ma to ogromny wpływ na mechanizmy przyswajania w przewodzie pokarmowym i transport do poszczególnych komórek. Dla każdej tkanki organizmu istnieje ściśle określona równowaga jonowa, która utrzymuje się na stałym poziomie. Dzięki temu zachowywany jest ich kształt i spójność. Na podstawie proporcji pomiędzy pierwiastkami można ocenić aktywność metaboliczną i prawidłowość procesów fizjologicznych. Pomiędzy pierwiastkami śladowymi na poziomie komórkowym istnieją zależności synergistyczne i antagonistyczne, wpływające bezpośrednio na metabolizm ustroju. Zachowanie właściwych proporcji pomiędzy pierwiastkami jest ważniejsze od poszczególnych stężeń.

Podstawowy błąd, jaki często popełniają lekarze interpretujący wynik analizy mineralnej włosów, to ocena tylko ilości biopierwiastków, bez uwzględniania wzajemnych korelacji i wpływu mechanizmów homeostatycznych.

Takie rozumowanie prowadzi do błędnej interpretacji. Mówimy o analizie pierwiastkowej włosów (APW), a nie tylko o badaniu ilości pierwiastków we włosach – niby to samo, a jednak bardzo się różni. Metabolizm każdego człowieka ma swoje indywidualne cechy. Różnice zewnętrzne są mało istotne w porównaniu z różnicami na poziomie przemian biochemicznych.

Analiza pierwiastkowa włosów jest metodą, która ocenia człowieka tylko pod kątem jego indywidualności. Uwzględnia zaburzenia równowagi biochemicznej, które są dla każdego człowieka swoiste. Przy ocenie ilości minerałów we włosach nie można określić prawidłowo stanu mineralnego w wymiarze bezwzględnym. Różne osoby w stanie zdrowia mogą mieć ilości minerałów znacznie różniące się od siebie. Utrudnia to standaryzację opisu APW. Celem APW jest określenie, czy ilość danego pierwiastka we włosach jest wyznacznikiem jego zawartości w organizmie. Dlatego APW odbiega od wzorców badań biochemicznych. Przykładowo, jeżeli pacjent A ma dużą zawartość żelaza we włosach, a pacjent B małą, nie należy wnioskować, że pacjent A ma go za dużo, a pacjent B za mało – tylko, czego to jest efektem!

Należy poznać metabolizm poszczególnych biopierwiastków w określonej równowadze neuroendokrynnej. Poniżej przedstawiono wpływ poszczególnych części układu endokrynnego na magazynowanie i wydalanie poszczególnych minerałów.

WPŁYW UKŁADU WYDZIELANIA WEWNĘTRZNEGO NA PRZEMIANĘ MINERALNĄ

UKŁAD WYDZIELNICZY	WYDALANIE	MAGAZYNOWANIE
Tarczyca	Wapń (Ca) Magnez (Mg) Miedź (Cu)	Potas (K) Sód (Na) Żelazo (Fe) Fosfor (P) Mangan (Mn)
Przytarczyce	Sód (Na) Potas (K) Fosfor (P) Magnez (Mg) Chrom (Cr) Żelazo (Fe) Mangan (Mn)	Miedź (Cu) Wapń (Ca)
Kora nadnerczy (działanie anaboliczne)	Wapń (Ca) Miedź (Cu) Magnez (Mg)	Fosfor (P) Potas (K) Sód (Na) Żelazo (Fe) Mangan (Mn)
Kora nadnerczy (działanie kataboliczne)	Wapń (Ca) Magnez (Mg) Miedź (Cu) Chrom (Cr)	Potas (K) Sód (Na) Fosfor (P) Mangan (Mn) Żelazo (Fe)
Estrogen	Sód (Na) Potas (K) Cynk (Zn) Fosfor (P) Magnez (Mg) Żelazo (Fe) Mangan (Mn) Chrom (Cr)	Miedź (Cu) Wapń (Ca)
Progesteron	Wapń (Ca) Miedź (Cu)	Cynk (Zn) Magnez (Mg) Sód (Na) Potas (K) Żelazo (Fe) Fosfor (P)
Trzustka (działanie wewnątrzwydzielnicze)	Sód (Na) Potas (K) Magnez (Mg) Żelazo (Fe) Fosfor (P) Chrom (Cr) Cynk (Zn)	Wapń (Ca) Magnez (Mg)

Na podstawie stosunków antagonistycznych i synergistycznych między pierwiastkami określa się proporcje, czyli stan równowagi biochemicznej organizmu. W wynikach Laboratorium pierwiastków śladowych "Biomol-Med" znajduje się opis proporcji, które są bardzo czułym "markerem" oddziaływania hormonów na organizm ludzki. Przemiana mineralna odzwierciedla stan równowagi neuroendokrynnej. Krótkotrwałe zmiany aktywności hormonalnej są bez znaczenia. W dłuższym okresie czasu zdecydowanie wpływają na mechanizmy kontroli homeostazy. APW umożliwia rozpoznanie takich zmian, ponieważ badane włosy rosną od 2 do 3 miesięcy.

Wynik APW informuje lekarza o zaburzeniach homeostazy istniejących w ustroju, zanim pojawi się patologia.

Większość badań wykorzystywanych w medycynie mówi już o przebiegu patologii.

W przypadku istniejącej patologii otrzymujemy informację o mechanizmach adaptacji i o zaburzeniach hemostazy (np. mechanizm błędnego koła). Dowiemy się również, czy leki, suplementy oraz sposób odżywiania zastosowany w terapii umożliwiają zrównoważenie mechanizmów kontroli homeostazy. Podejście do analizy tylko poprzez pryzmat oceny ilości biopierwiastków jest błędne – nie zawsze to, czego jest dużo lub za mało, należy usuwać albo uzupełniać. Analiza pierwiastkowa włosów może wskazać przyczyny zaburzeń przemiany mineralnej. Dlatego jej interpretację należy rozpatrywać wielopłaszczyznowo, czyli w następujących aspektach:

ilości biopierwiastków – trzeba uwzględnić metabolizm poszczególnych minerałów w odniesieniu do włosów, tkanek narządów, krwi i moczu;
czynności układu endokrynnego (w odpowiedzi na czynniki stresotwórcze);
odzwierciedlenia zmian aktywności współczulnej i przywspółczulnej;
wpływu środowiska, w którym żyjemy (dieta, zanieczyszczenia, klimat itd.);
wpływu tendencji genetycznych (np. szybkość utleniania glukozy);
zmian równowagi kwasowo-zasadowej tkanek.

wróć do góry

Dieta metaboliczna na podstawie porównawczej analizy pierwiastkowej włosów – diagnostyki stanu odżywienia

W procesach fizjologicznych nie mogą powstawać metabolity biochemiczne z niczego. Cały metabolizm uzależniony jest od dopływu odpowiednich surowców z pożywienia. Każdy organizm obdarzony swoistym kodem genetycznym cechują swoiste potrzeby pokarmowe, od których pokrycia zależy optimum biologicznego funkcjonowania. Aby jednostka mogła wymagania żywieniowe organizmu zaspokoić, muszą być one najpierw poznane.

Badania z zakresu żywienia człowieka obejmowały dotąd problematykę dotyczącą wszystkich ludzi. Należy przypuszczać, że w nadchodzących latach nauka o żywieniu ukierunkuje się na poznawanie indywidualnych potrzeb poszczególnych ludzi. Pod względem ilościowym i jakościowym potrzeby żywieniowe nie będą typowe dla całej ludzkości, ale będą decydowały o stanie zdrowia poszczególnych jednostek.

Dotychczasowe osiągnięcia nauki o żywieniu dowodzą, że przyczyny powstawania u ludzi chorób samoistnych nie są całkiem rozpoznane. Decydującą rolę mogą odegrać niedobory i nadmiary żywieniowe powstałe w wyniku szczególnych, dziedzicznie uwarunkowanych zapotrzebowań, które do tej pory nie były brane pod uwagę.

W biologii i medycynie zbyt wiele uwagi poświęcono sprawie stworzenia "modelu uśrednionego człowieka", zbyt mało natomiast jednostkom składającym się na gatunek; pojedynczym ludziom tworzącym społeczeństwo; osobom, które w coraz młodszym wieku stają się pacjentami. Ludzi powinniśmy poznać i zrozumieć takimi, jakimi są. Może nam to ułatwić porównawcza analiza pierwiastkowa włosów. Pierwsza analiza pierwiastkowa włosów służy rozpoznaniu najważniejszych tendencji w organizmie badanego. Tendencje te zostały ukształtowane przez mechanizmy adaptacyjne do warunków środowiskowych, w których żyje badana osoba i przez jej własną genetykę. Trudno jednoznacznie ocenić, który z tych czynników jest dominującym w kształtowaniu typu metabolicznego Pacjenta. Dlatego w opisie pierwszej analizy znalazł się dwuczęściowy program suplementacyjny i wskazany kierunek dietetyczny. Pierwsza część programu suplementacyjnego ma organizm zdetoksykować, wyrównać nadmiary i niedobory poszczególnych minerałów, aby w efekcie zniwelować złe tendencje zdrowotne. Część druga programu suplementacyjnego ma ustabilizować dynamiczną optymalna homeostazę dla danego zbadanego.

Zrobiona w czasie od 6 do 24 miesięcy od rozpoczęcia pierwszego programu suplementacyjnego (oraz zmiany diety) służy nam jako analiza porównawcza. Wiedząc, jaki mieliśmy wyjściowy stan metabolizmu i co zmieniło się pod wpływem zaleceń żywieniowych, na podstawie analizy porównawczej możemy określić typ metaboliczny badanej osoby. Wykorzystując diagnostykę stanu odżywienia, czyli drugą porównawczą analizę pierwiastkową włosów wskazujemy indywidualną dietę metaboliczną.
Jej zastosowanie doprowadzi do stabilnego punktu równowagi całego metabolizmu, czyli do optymalnej w danym stanie fizjologicznym dynamicznej homeostazy. Cały proces diagnostyczno-terapeutyczny trwa wiele miesięcy, wymaga determinacji i zaangażowania. Tylko tego typu działania profilaktyczne w dzisiejszych czasach każdemu z nas dają równe szanse na długie i zdrowe życie.

wróć do góry